Czym jest Środowiskowy Dom Samopomocy

Rysunek: pięć osób siedzi w kręgu na krzesłach w jasnym pokoju i rozmawia

Nazwa „Środowiskowy Dom Samopomocy” niewiele mówi osobom, które pierwszy raz się z nią stykają. Bywa mylona ze szpitalem, domem pomocy społecznej albo warsztatem terapii zajęciowej. To trzy różne rzeczy i żadną z nich nie jesteśmy.

Ośrodek wsparcia, nie placówka lecznicza

ŚDS jest ośrodkiem wsparcia dziennego. Nie leczymy i nie zastępujemy lekarza psychiatry – uczestnicy pozostają pod opieką swoich lekarzy. Nasza rola jest inna: pomagamy odzyskać i utrzymać samodzielność w codziennym życiu.

Uczestnicy przychodzą do nas rano i wracają do domu po południu. Mieszkają u siebie, ze swoimi rodzinami. To zasadnicza różnica wobec domu pomocy społecznej, gdzie mieszka się na stałe.

Dla kogo jesteśmy

Przyjmujemy dorosłe osoby:

  • przewlekle chore psychicznie,
  • z niepełnosprawnością intelektualną,
  • z innymi przewlekłymi zaburzeniami czynności psychicznych.

Nie wymagamy od nikogo sprawności ani wykształcenia. Wymagamy tylko chęci – i nawet ona może przychodzić stopniowo.

Na czym polega wsparcie

Podstawą naszej pracy są treningi umiejętności: samoobsługi, kulinarny, gospodarowania pieniędzmi, umiejętności społecznych i spędzania czasu wolnego. Dla każdej osoby przygotowujemy indywidualny plan wspierająco-aktywizujący – dokument, który opisuje, nad czym konkretnie pracujemy.

Celem nie jest to, żeby uczestnik dobrze funkcjonował w Domu. Celem jest to, żeby lepiej radził sobie poza nim.

Ile to kosztuje

Odpłatność ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie dochodu. Wiele osób korzysta z zajęć bezpłatnie. Nikogo nie odsyłamy z powodu pieniędzy – jeśli masz wątpliwości, zadzwoń i zapytaj.